સ્ત્રી

સ્ત્રી ની વ્યથા!

ફક્ત સ્ત્રી  જ જાણી શકે.

પુરુષ ને એ ક્યારેય નહિ સમજાય,

અને અપેક્ષા પણ નાં રાખવી. કારણકે એની માટે એને સ્ત્રી તરીકે જન્મવું પડે અથવા જો એની પોતાની દીકરી જો એ વ્યથા માં થી પસાર થાય  તો સમજાય.

હું આજકાલ ની દીકરીઓ, young girls થી ખૂબ  જ impress છું. 

જે independent પોતાની સોચ ધરાવે છે અને વ્યકત કરે છે. 

પોતાના ગણા અણગમા વ્યકત કરી જાણે છે.  સ્વતંત્ર, નિર્ભય જીવન જીવે છે, પોતાની શરતો પર આધીન.

સ્ત્રીઓ નાં એજ્યુકેશ ને તેમને જવાબદાર અને independent બનતા શીખવાડી છે.

ફક્ત એક સમજ એમના મન માં ખોટી બેસી ગઈ છે કે એમને પુરુષ સમોવડી બનવું છે.? શા માટે? એ માટે એમના previous generations ni સ્ત્રીઓ ni stories તો તમને બધાને ખબર હશે કે ત્યાર ના પુરુષપ્રધાન સમાજ માં સ્ત્રીઓ ની કેટલી બધી અવગણના કરવા મા આવી હતી. ત્યાર ના જમાના ની સ્ત્રીઓ ની દીકરીઓ એ પોતાની મા નું દુઃખ જોયું અને ફીલ કર્યું હશે, એટલે એ action ના reaction ભાગ રૂપે ચીરે ધીરે  generation to generation parivartann aavtu ગયું એક સમય એ સમય આવ્યો કે આજ કાલ ની સ્ત્રીઓ એ પુરૂષોની સમકક્ષ બની ને બતાવ્યું. આજે સ્ત્રીઓ એ ગઈકાલ ના પુરુષપ્રધાન સમાજ ને લલકાર્યો છે કે સ્ત્રીઓ ને કદી લાચાર, કમજોર કે અબળા નહીં સમજતા.

પણ સાચું કહું, 

આમ જોઈએ, 

તો સ્ત્રી અને પુરુશ વચ્ચે કોઈ સરખામણી થવી જ નાં જોઈએ. બંને ને ઈશ્વરે થોડા થોડા અપૂર્ણ બનાવ્યા છે. 

એ બંને જ્યારે એક બીજા ના પૂરક બેને ત્યારે જ પૂર્ણ બને.

કુદરતે કરેલા આ સર્જન ને કોઈ નકારી નાં શકે અને કોઈ સ્વામિત્વ ભાવ પણ નાં લાવી શકે. બંને સ્ત્રી અને પુરુષ ને પોતાની આગવી  ખૂબી અને ખામી ઑ આપી છે, જેથી બંને એક બીજા પર dependant રહે. 

પણ આપણે પુરુષ ને શક્તિશાળી મની લીધો ને સ્ત્રી ને કમજોર. 

Actually તો 

1. પુરુષ પાસે શારીરિક શક્તિ છે તો સ્ત્રી પાસે   સહન શકિત છે.

2. પુરુષ નો બાંધો મજબૂત છે તો સ્ત્રી ને નાજુકતા અને સૌંદર્ય પ્રાપ્ત થયું છે.

3. પુરુષ કઠોર છે તો સ્ત્રી લાગણીશીલ.

4. પુરુષ જન્મદાતા થઈ શકે પણ સ્ત્રી ની જેમ બાળક ને જન્મ આપી શકે નહિ.

બંને જણા imperfectally પરફેક્ટ છે. તો બંને વચ્ચે સરખામણી કઈ રીતે થઇ શકે.

બંને નાં વજૂદ નું purpose અલગ અલગ છે. તો પછી એક ને superior માનવું ને એક ને inferior માનવું કઈ રીતે??

પુરુષ ને એક ગેરસમજ એ  છે કે એ પોતાને independent માને છે.

અને સ્ત્રી ને એક ગેરસમજ એવી છે કે એ પોતાને dependant માને છે.

Actually તો બંને એક બીજા પર dependant છે. બંને નું સાથે રેહવા માટે જ સર્જન કરવા માં આવ્યું છે..... જે થી આ જીવન ચક્ર ચાલ્યા કરે....  કુદરત ની આ રચના સમજી વિચારી ને કરાયેલી છે....અને એ પ્રમાણે બન્ને ને પ્રોગ્રામિંગ કરેલું છે.  કુદરત ના આ ગણિત ને કોઈ નકારી નાં શકે કે challenge પણ કરી ના શકે.  

Actually તો પુરુષ સ્ત્રી પર વધુ  dependant છે.

અને સ્ત્રી એ તો સમય સમય  પર independent બની ને બતાવ્યું જ છે એટલે એને  dependant  માનવી જ ખોટી વાત  છે......

કોઈ પણ સ્ત્રી ને પુરુષ સમોવડી બનવાની જરૂર જ નથી કારણકે કુદરતે એને સ્ત્રી નો રોલ નિભાવવા માટે જન્મ આપ્યો છે ને પુરુષ ને પુરુષ નો રોલ.  Procreation is the main basic purpose of life and existing ecosystem on earth. Females are meant to reproduce. and Males are meant to protect his family and his wife. 

એટલે જ પુરુષ ને  શક્તિશાળી બનાવા માં આવ્યો છે અને એના કાઉન્ટર પાર્ટ ને નાજુક અને લાગણીશીલ.

Both males and females are supposed to play their role judiciallly and honestly. 

So I request all the females to consider herself equal to to males.

No need to prove yourself  independant and superior than males.

Both females and males are dependent on each other but independent and special in their own terms.

So be relaxed and enjoy the life.

Happy Women's day!🧡🧡

યુદ્ધ પાછળ ની માનસિકતા!

યુદ્ધ ની વાત કરીએ કે તરત જ મહાભારત  નું યુદ્ધ યાદ આવી જાય! 

કહે છે કે મહાભારત નું પુસ્તક પૂરું ના વાંચવું, નહિ તો ઘર માં મહાભારત થાય! 

શું સાચે ઘર માં મહાભારત થાય? યુદ્ધ થાય? 

આપણે આ વાત ને પેહલા તો હસી જ કાઢીએ!

એવું કેવી રીતે બને? મહાભારત નું પુસ્તક પૂરું વાંચવાથી કાંઈ ઘર માં મહાભારત થાય??કેવી રીતે? માનવામાં ના આવે એવી વાત છે......આ માન્યતામાં તથ્ય કેટલું?

ઘણા લોકો તો ગભરાઈ ને કદાચ મહાભારત નું પુસ્તક પૂરું નહિ પણ વાંચતા હોય!!!.....ના કરે ભગવાન, ને સાચું થયી જાય તો??.....કોણ ઘર ની શાંતિ માં ભંગ પાડે?

આ પાછળ ના તર્ક શું છે એ સમજીએ!

એની માટે, 

પેહલા તો યુદ્ધ એટલે શું? એ સમજીએ.

યુદ્ધ એટલે લડાઈ!

લડાઈ એટલે કે ઉગ્ર ઝગડો!!

સાદિ ભાષા માં સમજીએ તો 

યુદ્ધ એટલે બે પક્ષો વચ્ચે નો ઉગ્ર ઝગડો - જે હથિયારો(બળ)થી લડાય છે.

તો હવે સમજીએ, ઝગડો એટલે શું?

ઝગડો ક્યારે થાય?? - 

જ્યારે બે પક્ષો કે બે વ્યક્તિઓ વચ્ચે મતભેદ વધે ત્યારે ઝગડો થાય.

આ મતભેદ માં એક વ્યક્તિ બીજી વ્યક્તિ સામે પોતાને સાબિત  કરવા જાય,....કે હું સાચો ને તું ખોટો.....

બંને માં થી કોઈ, એક બીજા ની વાત સાંભળે કે સમજે નહીં, વાદવિવાદ વધતો જાય ......ને છેલ્લે વાત અહંમ પર પહોંચે, કોઈ હાર માનવા ત્યાર ના થાય,....  ઝગડો વધતા વધતા ઉગ્ર સ્વરૂપ પકડે........મન માં ક્રોધ ભરાતો જાય ...ને એક દિવસ બંને એકબીજા ની સામે થયી જાય, કોઈ કોઈ ને સાંભળે નહીં, .શાબ્દિક  યુદ્ધ પર આવી જાય, .....ગાળા ગાળી પર આવી જાય.....ધીરે ધીરે ઝગડો  એટલો વધતો જાય કે , યુદ્ધ જેવું ઉગ્ર સ્વરૂપ પકડી લે! 

(ઝગડો, જો બે દેશો વચ્ચે બને તો હથિયારવાળી લડાઈ થાય જેને આપણે 'યુદ્ધ' કહીએ છીએ.)

હવે વાત કરીએ કે ઝગડો શુ કામ થાય??

ઝગડો ત્યારે થાય જ્યારે, 

એક પક્ષ સાચો હોય ને એક પક્ષ ખોટો હોય.....

કે 

બંને પક્ષ પોતાની રીતે સાચા હોય પણ બંને ને એમ લાગે કે સામો પક્ષ ખોટો છે, 

કે 

બંને પક્ષ ખોટા હોય પણ એમનો અહમ તેમને હાર માનવા ના દે, 

ને છેવટે યુદ્ધ કરી ને જ જંપે!

ચાલો,

મહાભારત નો દ્રષ્ટાંત લઈને સમજીએ , કે ઘર કે દેશ માં મહાભારત (યુદ્ધ) ક્યારે થાય?

કયા સંજોગો માં થાય?

યુદ્ધ (મહાભારત) ત્યારે થાય,

1. જ્યારે તાકાતવર પક્ષ, પોતાની તાકાત થી નબળા પક્ષ ને સતત દબાવવાની કોશિશ કરે.
2. જે પક્ષ ને દબાવવા માં આવે તેને હીનતા ની ભાવના થાય, અન્યાય ની ભાવના થાય, અને એ પક્ષ અન્યાય સહન કરી ના શકે..  ત્યારે સામનો કરવા સજ્જ થઇ જાય..... પછી એ માટે તેણે યુદ્ધ કરવું પડે ,મરવું પડે કે મારવું પડે....બધું જ કરવા ત્યાર થયી જાય. इस पार के उस पार ની લડાઈ !!
3. જ્યારે એક પક્ષ (વ્યક્તિ) ધૃતરાષ્ટ્ર ની જેમ લાલચમાં, સત્તા પામવા ની ઈચ્છા માં અંધ  બંને,
4. એક પક્ષ (વ્યક્તિ) દુર્યોધન ની જેમ અભિમમાન માં રાચે, બીજા ને તુચ્છ સમજવા લાગે. બીજા ના અધિકારો ને હડપવા ની કોશિશ કરે.
5. જ્યારે દ્રૌપદી જેવી સ્વાભિમાની વ્યક્તિની ભરસભા માં માનહાની થાય જે એના માટે અસહ્ય બની જાય.
6. જ્યારે શકુની જેવા માણસો ના સલાહ સુચન પર સત્તા કે ઘર ચાલવા લાગે.
7. જ્યારે ધર્મ (સત્ય)ની રક્ષા કરવા વાળા, ભીષ્મ અને દ્રૌનાચાર્ય જેવા લાચાર બને.
8. જ્યારે કોઈ ના અધિકારો ને છિન્નવામાં આવે
9. જ્યારે અધર્મ નો અત્યાચાર એની ચરમસીમા પર પહોંચી જાય.
10. જ્યારે બે અહંમ નો ટકરાવ થાય, પછી એ વ્યક્તિ ગત હોય કે બે પક્ષ વચ્ચે હોય કે બે જાતિ, બે સમાજ,  કે બે દેશો વચ્ચે હોય!

ઉપરોક્ત આપેલા બધાજ કારણો જ્યારે ભેગા થાય ત્યારે મહાભારત જેવું યુદ્ધ થાય.....પછી એ ઘર  માં પણ થઇ શકે છે, બે સામ્રાજય, બે દેશ વચ્ચે પણ થઈ શકે છે.

આ યુદ્ધ ને થતો અટકાવી શકાય જો ઉપરોકત પ્રસંગો તમારા ઘરમાં / આસપાસ માં / કે બે દેશો વચ્ચે બનતા રોકી શકો.

તે છતાં પણ યુદ્ધ થાય , તો એને આગળ વધતો અટકાવી શકાય, 

જો,

1. બંને પક્ષ પોતાની જીદદ છોડવા ત્યાર થાય,
2. બંને પક્ષ પોતાનો અહંમ ભૂલી, દેશ (ઘર) માટે વિચારે, નિર્દોષ પ્રજા માટે વિચારે!
3. બંને પક્ષ યુદ્ધ થી થતા નુકસાન પર વિચારે,
4. બંને પક્ષ શાંતિ- સમાધાન સુલેહ ના રસ્તે ચાલે.
5. કોઈ કોઈ ને અન્યાય ના કરે.
6. કોઈ કોઈ ને નુકસાન ના પહોંચાડે.
7. કોઈ કોઈ ની સત્તા, માલ મિલકત , હક્ક, boundaries ને હડપવા ની કોશિશ ના કરે.

કેહવા નું તાત્પર્ય એ છે કે મહાભારત નું પુસ્તક તમે પૂરું વાંચો કે ના વાંચો, જો યુદ્ધ પાછળ ની કારણીભૂત માનસિકતા સમજાઈ જાય તો ઘર માં થતા મહાભારત ને ટાળી પણ શકાય છે ને રોકી પણ શકાય છે.

ફક્ત,

આપણે 'મહાભારત' માં થી શું સાર લઈએ છીએ એ એના પર  નિર્ભર છે.

આપણા દેશ ની વાત કરીએ તો,

ભારતીય તરીકે એક વાત નું હંમેશા આપણને ગર્વ રહેશે કે ભારત દેશ ક્યારેય પણ યુદ્ધ ની તરફેણ કરતો નથી. ક્યારેય કોઈ દેશ સામે યુદ્ધ નથી કરતો, ફક્ત સ્વરક્ષણ માટે જ હથિયાર ઉપાડે છે.

જીવો અને જીવવા દ્યો, અને વસુધૈવ કુટુંબકમ  (the world is one family) ના સિદ્ધાંત પર ચાલવા વાળો આપણો ભારત દેશ, હંમેશા એક જ પ્રાર્થના કરતો આવ્યો છે, ને કરતો રહેશે,

सर्वे भवन्तु सुखिनः सर्वे सन्तु निरामया,

सर्वे भद्राणि पश्यन्तु मा कश्चिद् दुख भागभवेत।

ऊँ शान्तिः शान्तिः शान्तिः

अर्थात - "सभी प्रसन्न रहें, सभी स्वस्थ रहें, सबका भला हो, किसी को भी कोई दुख ना रहे। ऊँ शान्तिः शान्तिः शान्तिः"[

जयहिन्द, जयभारत!

“Peace is not achieved by controlling nations, but mastering our thoughts.”

-John Harricharan.

Thanks, 

Dr. Neeta.

#war

#યુદ્ધ 

#મહાભારત 

#peace # શાંતિ

#મહાભારતગ્રંથ

#mahabharatholybook

#indianholybookonwar

#book

#ego #અહંમ 

#country

#boundry 

પ્રેમ” – એક સુંદર અહેસાસ!

વેલેન્ટાઇન ડે હોય અને પ્રેમની વાત ન કરીએ તો કેમ ચાલે?
મારો હેતુ વેલેન્ટાઇન ડે વિશે લખવાનો નથી, પણ
વેલેન્ટાઇન ડે ના નિમિતે પ્રેમ વિશે લખવાની ઈચ્છા ને આજે હું રોકી શકી નહીં.

આમ જોઈએ તો,
પ્રેમ વિશે લખવા કે વાંચવા કરતા,

"પ્રેમ" અનુભવવા નો વિષય છે.

જેને  પ્રેમનો સાચો સ્પર્શ મળ્યો છે, તેણે જીવનની સૌથી અનમોલ ભેટ મેળવી છે.
આ કોઈ એક દિવસની વેલેન્ટાઈન ડે વાળી  “ગિફ્ટ” નથી, પણ કુદરતે દરેકને આપેલો અમૂલ્ય અહેસાસ છે —
જે અહેસાસે લેલા મજનુ, હીર રાંઝા, અને જેસલ તોરલ જેવી અમર પ્રેમકથાઓ સર્જી છે.
પરંતુ 

આજે વાત ઇતિહાસના પ્રેમીઓની નહીં, પણ

આપણા જેવા સાધારણ લોકોના જીવનમાં રહેલા પ્રેમની વાત કરવાની છે. 

આપણે બધા પ્રેમમાં ત્યાગ, સમર્પણ અને જવાબદારી તો નિભાવીએ છીએ, પણ 
જરૂર હોય ત્યારે  પ્રેમ જતાવવા માં ઢીલ કરી જતા હોઈએ છીએ કે ક્યારેક ક્ષોભ અનુભવતા હોઈએ છીએ.  
કેટલાક લોકો ને તો એવું કહેતા પણ સાંભળ્યા છે કે
એ બધું વેવલાપણું કેહવાય જેમ કે hug કરવું, kiss કરવુ, માથા પર કે પીઠ પર હાથ ફેરવવું, માથા ને ચૂમવું, ગળે લગાડવું etc etc.
પરંતુ સાચી વાત એ છે —
આ વેવલાપણું નહીં, પ્રેમની નિર્વાક ભાષા છે.
ઘણી વખત શબ્દોથી વધુ અસરકારક સ્પર્શ હોય છે.

તમે કહેશો કે આ રીતે તો આપણે બાળક ને પ્રેમ કરીએ છીએ, મોટા ને કરવાની શું જરૂર? અહીં જ તો આપણે ભૂલ કરીએ છીએ કે પ્રેમ ને ઉમર સાથે કોઈ નિસ્બત નથી. પ્રેમ ના ભૂખ્યા ફક્ત બાળકો જ નહીં આપણે મોટા પણ હોઈએ છીએ પણ ક્યારેય વ્યક્ત નથી કરતા.

મારા હોમિયોપથીના અભ્યાસ દરમ્યાન પ્રેમની વિવિધ વ્યક્તિગત અભિવ્યક્તિઓ વિશે રસપ્રદ વાતો શીખવા મળી: જે આજે તમારી સાથે share કરું છું.

1. કેટલાક લોકો પ્રેમના ભૂખ્યા હોય — જેમ કે Pulsatilla (homeopathic remedy નું નામ છે ) type personality

2. કેટલાક લોકો પ્રેમ વ્યક્ત કરવા માં માહિર હોય છે. — Phosphorus  type personality

3. કેટલાક નિઃશબ્દ, અંદરથી ઊંડો, silent પ્રેમ રાખે — Natrum Mur type personality

4. કેટલાક ખૂબ રોમેન્ટિક પ્રેમ જાણે છે. — Ignatia, Phosphorus, Carcinosin જેવા સ્વભાવવાળા.

5. કેટલાક સૈનિક સમાન બલિદાન વાળો પ્રેમ કરે — Aurmet type personality.

વિસ્તારથી વાત ફરી ક્યારેક કરીશું,
પણ આજે એટલું જ કહેવું છે —

👉 જ્યારે પણ પ્રેમ નો ઉમળકો તમને આવે, 
ત્યારે તેને વ્યક્ત કરો....શબ્દો માં, સ્પર્શ માં, લેખન માં, કોઈ પણ રીતે જેમ તમને ફાવે તેમ....પણ પ્રેમ ને વ્યક્ત કરતા શીખો.

હું એવું નથી માનતી કે લોકો પ્રેમ વ્યક્ત નથી કરતા, પણ હું કહેવા માંગુ છે કે 
પ્રેમ વ્યક્ત કરવો ખૂબ જરૂરી છે. અને એ ક્યારેક નહીં પણ વારવાર વ્યક્ત થવો જોઈએ, 

કારણકે 

પ્રેમની શક્તિ અદભૂત હોય છે. 

1. ઘણી જૂની દુશ્મની ને પણ,  "પ્રેમ"  પલ માં ખતમ કરી શકે છે.

2. ઘણા જૂના બગડેલા સંબંધો ને સુધારી શકે છે.

3. ઘણી ગેરસમજો પ્રેમ થી કહેલી વાત થી દૂર થઈ જાય છે.

4. કોઈ ના દિલ પર લાગેલા ઘાવ પણ પ્રેમ થી રૂઝાય છે.

5. સચ્ચો પ્રેમ નફરતની દિવાલો તોડી શકે.
જેમ મીરાંબાઈ એ શ્રી કૃષ્ણ ના પ્રેમમાં ઝેરનો પ્યાલો પણ સ્મિતથી સ્વીકારી લીધો —
તો શું આપણો સાચો પ્રેમ કોઈના મનની નફરત ને ઓગાળી  ના શકે?

હા, એક શરત છે —
પ્રેમ સાચો હોવો જોઈએ. નકલી દેખાવો કે દંભ નહીં.”

6. ઘણી વખત પ્રેમ માં disappointment મળે ત્યારે વ્યક્તિ ડિપ્રેશન માં પણ સરી પડતા હોય છે - અને ક્યારેક માંદા પણ પડી જતા હોય છે...એવી વ્યક્તિ ઓ માટે પણ homeopathy માં ઘણી સારી remedies છે.

પ્રેમ ને વધુ સમજવા માટે....
ચાલો જોઈએ કે
પ્રેમ કેટલા પ્રકાર ના હોય છે.

1. નિખાલસ પ્રેમ - જે બાળકો માં જોવા મળે છે
2. નિસ્વાર્થ પ્રેમ - માતાપિતા નો પોતાના સંતાનો પ્રત્યેનો પ્રેમ
3. Devotional પ્રેમ - મીરા અને રાધા નો કૃષ્ણ પ્રત્યે નો પ્રેમ

4. બલિદાન વાળો પ્રેમ - સૈનિકો નો દેશ પ્રત્યે  નો પ્રેમ. 
આજે 14 ફેબ્રુઆરી એ પુલવામા attack માં શહીદ થયેલા આપણા સૈનિકો ને દિલ થી યાદ કરીશું અને શ્રધાંજલિ અર્પીશું. 
તેમના બલિદાન બદ્દલ આપણે હંમેશા તેમના અને તેમની ફેમિલી ના ઋણી રહીશું, અને તેમની ફેમિલી માટે દિલ થી દુઆ  માંગીશું.

5. રોમેન્ટિક પ્રેમ - examples ની જરૂર નથી
6. Sacrifice વાળો પ્રેમ - જ્યારે બીજા ના પ્રેમમાં તમે તમારૂ comfort, સ્વપ્ન , સ્વમાન ઘણું બધું sacrifice કરો છો.
7. આંધળો પ્રેમ - જેના પ્રેમ માં તમને વ્યક્તિ ના દોષ પણ દેખાતા નથી.
8. Natural પ્રેમ જે દરેક પ્રાણી માત્ર માં રહેલો છે.

એક ક્ષણ વિચારો —
જો દુનિયામાં પ્રેમ ન હોત તો?
માનવી રોબોટ સમાન બની જાય.

AIના યુગમાં કદાચ રોબોટ પણ “પ્રેમ” કરતા શીખી જશે,
પણ સંવેદનાનો સ્પર્શ માત્ર માનવહૃદયમાં જ જીવંત રહેશે.

તો આવો,
મોડું કર્યા વિના, આપણા પ્રેમ ને વ્યક્ત કરીએ.
વારંવાર વ્યક્ત કરીએ.
કારણ કે —
💞 “પ્રેમ વહેંચશો તો વધશે.”
💞 “પ્રેમ એ જ જીવનની સાચી શક્તિ છે.”
💞 “પ્રેમ કરો, વ્યક્ત કરો, અને જીવંત રહો.”
A Very Happy Valentine’s Day!

– ડૉ. નીતા ઠક્કર @Jivanjagruti
પ્રેમ — એક સુંદર અહેસાસ!

લેખ ગમ્યો હોય તો જરૂર શેર કરશો.
તમારો પ્રેમનો અનુભવ કોમેન્ટમાં જરૂર લખશો.
Have a beautiful, love-filled day! 💕

To read many such posts

ફોલો Jivanjagruti on fb. 
Link given below.

મામેરું

મામેરું!
જ્યારે મામેરું શબ્દ સાંભળીએ તો આપણને કુંવરબાઇ નું મામેરું યાદ આવી જાય છે.
I hope, 

તમને બધાને કુંવરબાઇ ના મામેરા ની વાત તો ખબર જ હશે, કે કેવી રીતે ભગવાન શ્રીકૃષ્ણ એ, જાતે નરસિંહ મેહતા ની દીકરી નું મામેરું પૂરું પાડ્યું હતું....અહીં ભગવાને ભક્ત ની લાજ તો રાખી દીધી પણ એક વાત વિચારવા જેવી છે કે, 

શું કામ કૃષ્ણ ને આવવું પડ્યું પોતાના ભક્ત ની લાજ રાખવા માટે?  

શા માટે મામા એ ભભકેદાર મામેરું જ આપવું જોઈએ એવી અપેક્ષા સમાજ રાખે છે કે વિચારે છે? 

શામાટે કુંવરબાઇ ને નીચું જોવા જેવું થવું જોઈએ? 

શા માટે નરસિંહ મેહતા ને સામાજિક pressure હેઠળ કે મામા ની નિંદા ના થાય એની માટે ભગવાન ને પ્રાર્થના કરવાની જરૂર પડી?

આજ રીતે,

ઘણી સ્ટોરી અને વાતો પણ આપણે સાંભળી છે કે મામેરું જો ઓછું વધુ હોય તો એના વિશે વાતો થાય છે. બહેન ને સાસરા માં નીચું જોવા જેવું થાય છે.. કદાચ ક્યાંક આવી ઘટના બની પણ હશે, અને લોકો એ  એનો વિરોધ પણ કર્યો છે , સામાજિક જાગૃતતા પણ આવી છે સંકુચિત માનસિકતા ઓછી પણ થઈ છે....

પણ,

એક વિચાર મન માં આવે છે કે

સમાજ ના લોકો શા માટે કોઈ પ્રથા નું વ્યવહાર ની રીતે મૂલ્યાંકન કરે છે? 

શું કોઈ પ્રથા ને આપણે સહજ રીતે નિભાવી ના શકીએ? એનું મૂલ્યાંકન શા માટે થવું જોઈએ?

અને જો મૂલ્યાંકન કરવું જ હોય તો,

આ પ્રથા પાછળ નો શું ઉદ્દેશ હશે એનું મૂલ્યાંકન થવું જોઈએ અને જરૂર લાગે તો પ્રસંગોપાત ફેરફાર પણ થવા જોઈએ.

આજે આપણે વાત કુંવર બાઈ ના મામેરા ની નથી કરવી પણ વાત કરવી છે, 

 'મામેરા' પ્રથા ની!
આપણે આ પ્રથા ને કઈ રીતે જોઈએ છે?
એક વ્યવહાર તરીકે, 

સ્ટેટ્સ તરીકે? 

કે

એના પાછળ છુપાયેલા પ્રેમ રૂપી ઉપહાર ની રીતે? 

મારા માટે "મામેરા" ને જો પ્રથા ની જેમ જોઈશું તો તેમાં ઘણા ઊંચા નીચા મૂલ્યાંકન થશે,
પણ
એક મોસાળ(મામા) તરફ થી પોતાની ભાણેજી અને બહેન ને "પ્રેમ રૂપી ભેટ" ની રૂપે જોઈશું તો ક્યારેય પણ એનું મૂલ્યાંકન નહીં થાય કે થશે, કારણકે પ્રેમ અમૂલ્ય હોય છે એનું કોઈ માપ દંડ ના હોય.
પ્રેમ પ્રેમ હોય છે, તમે એને ભેટ રૂપે આપો કે વ્હાલ રૂપી આપો, એનું મહત્વ એટલું જ રહે છે ક્યારેય ઓછું નથી થતું.

બહેન ના ઘરે એના લાડકા દીકરા કે દીકરી ના લગ્ન હોય અને મામા ખાલી હાથ જાય એ તો શક્ય જ નથી, પણ એની યથાશકિત પ્રમાણે જે પણ ભેટ પોતાની બહેન અને લાડકા ભાણેજા અને ભાણેજી માટે આપે એને સહર્ષ સ્વીકારવા માં આવે, 

વધાવવા માં આવે તો બંને પક્ષે 

પ્રેમ ની આપ લે થઈ જાય છે અને પ્રસંગ ની ગરિમા પણ જળવાઈ જાય છે.

આપણી હિન્દુ સંસ્કૃતિ ની જેટલી પણ પ્રથાઓ છે એની પાછળ કોઈ સારો ઉદ્દેશ અને સામાજિક સંદેશ છુપાયેલો રહેલો હોય છે,

પણ 

આપણે જ આપણી અજ્ઞાનતા ન લીધે પ્રથાઓ ને વ્યવહાર ની રીતે થોપી બેસાડતા હોઈએ છીએ અને blindly follow પણ  કરતા હોઈએ છીએ.

જો જોવાનો દ્રષ્ટિકોણ બદલશું તો અર્થ પણ બદલશે...માટે કોઈ પણ પ્રથા ને સમજી વિચારી ને અવલોકન અને અનુકરણ કરવું હિતાવહ છે, નહીં કે સ્ટેટ્સ show કરવા માટે કે blindly follow કરવા માટે.

Jivanjagruti સંદેશ તરીકે આને આપણે,

આપણી પોતાની સમજ ના સ્વ મૂલ્યાંકન ની રીતે જોઈશું તો એનું વધુ સારું પરિણામ જોવા મળશે.

આજે હું સહર્ષ રીતે Todai પરિવાર ની આભારી છું કે એમણે અમારી ભાણેજી પરીતા ના લગ્ન પ્રસંગે આપેલા અમારા મામેરા નો સહર્ષ સ્વીકાર કર્યો અને પ્રેમ રૂપી ભેટ ને પ્રેમ થી વધાવ્યો. 

ખાનદાની પરિવાર ની આ નિશાની છે.
અને મને આનંદ છે કે આવા ઘણા ખાનદાની પરિવારો આપણા સમાજ માં છે કે જેઓ બહુ સારું ઉદાહરણ પૂરું પાડે છે
કે
પ્રથા કરતાં પ્રેમ ને મહત્વ આપવું.
વ્યવહાર કરતા પ્રસંગની ગરિમા 

ને મહત્વ આપવું.
કોઈ ખોટો દંભ નહીં કે કોઈ ખોટી સરખામણી નહીં
ફક્ત પ્રેમ અને સંસ્કારો ની આપ લે થાય એ જ છે સાચી પ્રથા !
જો આટલી જ વાત સમાજ ના બધા પરિવાર ને સમજાઈ જાય તો કોઈ પણ પ્રસંગ એની પારંપરિક પ્રથા અનુસાર ઉજવવા ની એક અલગ જ મઝા આવશે.

Thank you 

Dr. Neeta. 

અનિશ્ચિતતા માં નિશ્ચિતતા કેવી રીતે લાવવી?

જીવન જાગૃતિ, (a journey to conscious living with self awakening) ના માધ્યમ થી અમદાવાદ plane crash ની દુર્ઘટના માં થી મને મળેલો જીવનનો message આજે તમારી સાથે શેર કરું છું.

મિત્રો,
જોયું ને જીવન માં કેટલી અનિશ્ચિતતા છે.
પહેલગામ attack, પછી અમદાવાદ, plane crash આ બંને દુર્ઘટના એ આપણા બધા ના જીવન ને કેટલું બધું  હલાવી મૂક્યું છે.
કાલે શું થશે કે હમણાં 2 મિનિટ માં શું થશે? એ વાત ની કોઈ પણ કલ્પના વગર આપણે દિવસ ની શુરુઆત કરીએ છીએ, સાથે કેટલા બધા આવતી કાલ ના પ્લાનિંગ, મહિનાઓ પછી ના goals, વર્ષો પછી ના સપનાઓ ને સાકાર કરવા આપણે રોજ ઘર ની બહાર નીકળીએ છીએ, અને પળ માં બધા calculation ચૂકી જઈ જિંદગી આપણને બીજા કોઈ રસ્તા પર જ ફંટાવી દે છે.....ફરી પાછી એ નવા ફંટાયેલા રસ્તા પર ગમા કે અણગમા વગર ફરી થી ચાલવું, પ્લાનિંગ કરવું ને આગળ વધવું....બસ આજ જીવન નો ચક્ર છે.....
અનિશ્ચિતતા માં નિશ્ચિતતા લાવી ને જીવવું, એ જ કળા આપણે બધા એ કેળવવા ની છે.
કોઈ દુઃખદ દુર્ઘટના આપણા જીવનની ગતિ માં brake લગાવી શકે છે, સ્પીડ ઘટાવી શકે છે પણ આગળ વધતાં નહીં રોકી શકે.....આ વાત જો સમજી જશું તો જીવન વધુ acceptable બનશે. પણ થંભી જશું તો અટકી જશું , જીવન ની ગતિ રોકાઈ જશે.

જીવન માં દુર્ઘટનાઓ આવે જ એટલા માટે કે તમને કાઈ ને કાંઈ શીખવતી જાય અને વધુ ને વધુ પરિપક્વ બનાવતી જાય.

જેઓ એ નજીક થી દુર્ઘટનાઓ ને જોઈ છે, અનુભવી છે, એમને તો move on કરવું ખૂબ જ મુશ્કેલ થઈ જતું હોય છે પણ સમય ધીરે ધીરે બધું જ સહન કરતા શીખવી દે છે ને ફરી પાછા તેમને જીવન ના પ્રવાહ માં  ધકેલી દે છે.......આજ તો છે જીવન ની સચ્ચાઈ, અનિશ્ચિતતા માં નિશ્ચિતતા સાથે જીવવું.જો ચાલતા રહીશું તો જીવન ની પ્રતીતિ થતી રહેશે પણ જો અટકી જશું તો જીવન ને પુર્ણવિરામ તરફ ધકેલી દેશું.

અમદાવાદ વિમાન દુર્ઘટનામાં પણ આપણે જોયું કે, plane crash થયું તો કોઈ પણ માથે હાથ રાખી બેસી શક્યું,? ના!!!

તરત જ સમાચાર સંસ્થા, રાહત સંસ્થા ના લોકો actively કામ કરવા લાગ્યા....બધાનો ધ્યેય એક જ હતો કે કેમ કરી ને પણ આ દુર્ઘટના માં થી થંભી ગયેલા જીવન ને બહાર કાઢીએ. એને સમયસર ચેતનવંતુ કરીએ.
Emergency ના ધોરણે સહાય નું કામ થવા લાગ્યું....જેની જ્યાં ફરજ હતી બધા j તાત્કાલિક ,આપાતકાલીન પરિસ્થિતિ  ને પહોંચી વળવા સજ્જ થઈ કાર્યરત થઈ ગયા.
સમાચારો એ સમાચાર ફેલાવવા નું કામ કર્યું.
રાહત ટીમે રાહત અને મદદ પહોંચાડી
ડોકટરો ની ટીમ casuality હેન્ડલ કરવા લાગી
સ્નેહીજનો, સંબંધીઓ પોતાની રીતે પરિસ્થિતિ ને હેન્ડલ કરવા ની કોશિશ કરી.....પોલીસ પોતાની રીતે વ્યવસ્થા સંભાળવા લાગી, investigation bureau પોતાની કામગીરી પર લાગી ગયું.
ચારેબાજુ દોડધામ થઈ ગઈ,
રોકાયેલા, રૂંધાયેલા  શ્વાસો ને ફરીથી જીવંત કરવાની દોડધામ.
તૂટેલા કાટમાળ માં થી બચેલી જિંદગી ને ગોતવાની દોડધામ,
રૂંધાયેલા રુદન ને આધાર આપવા ની દોડધામ,
વિખરાયેલા અસ્તવ્યસ્ત થયેલા જીવન ને ફરી થી વ્યવસ્થિત કરવાની દોડધામ.
ક્યાંય કોઈ થંભી ગયું? ના!
ક્યાંય કોઈ રોકાઈ ગયું? ના!
ક્યાંય કોઈ અટવાઈ ગયું? ના!

બસ આજ સત્ય છે અનિશ્ચિતતા માં નિશ્ચિતતા ને ટકાવી રાખવું એ જ જીવન નુ સત્ય છે.

આશા છે જીવનના આ સંદેશ ને તમે વધુ ને વધુ લોકો સુધી પહોંચાડશો અને ઘણા રોકાઈ ગયેલા જીવન ને ફરી થી ગતિ તરફ પ્રેરિત કરીશું

Thank you,
Dr. Neeta.

#JivanJagruti #જીવનસંદેશ #અનિશ્ચિતતામાંનિશ્ચિતતા #KeepMoving #HopeAndHealing
#ahmedabadplanecrash

Please do Follow my fb page JivanJagruti by Dr. Neeta Thakkar

https://www.facebook.com/share/19EFrdj8c3/

Wedding Preparations vs Marriage Preparations

A few days ago, I met my old neighbor Bakulaben at the market. She was standing outside a wedding cloth store, looking a bit anxious, glancing around, checking her watch every now and then. It seemed like she was waiting for someone. I spotted her from a distance, and my heart pulled me to meet her after so many years. They say the first neighbor is the closest! I was sure she would be happy to meet me, too. So, I quickly crossed the road and stood behind her, then asked, "How are you, Bakulaben? Who are you waiting for?"

Hearing my voice, she turned around and smiled with delight. "Oh, Nita Ben! How are you? It's been so many years!"

"Thank you, it's great to see you. I have some good news! Nikita's engagement is done! The wedding is after Diwali!"

I was so happy to hear that and congratulated her. I asked, "Who are you waiting for?"

She replied, "I'm waiting for Nikita. She will come here directly from her job. We need to buy things for the wedding."

I asked, "Why so soon? The wedding is still a while away—five or six months. Why don't you relax a bit?"

Bakulaben laughed and said, "There are so many preparations for the wedding, Nita Ben! We'll do them little by little, and everything will be ready on time. The first thing we did after the wedding date was book the hall. Otherwise, the good halls get booked quickly. Since our relatives are wealthy, they want a good hall with enough parking for the guests. Once the hall is booked, we will also need to book a beautician for the bride. If you know anyone, let me know. The famous ones charge a lot, at least 25,000. After that, we will look for jewelry, outfits, and so on. The days will pass by in no time, and we won't even realize it. Right now, we're only preparing for the engagement. It's a small function, with just close relatives."

She continued, "Even though we are doing small things, the budget keeps growing. This is the sale season, so we might get a few things cheaper. I’ve saved some money in Nikita’s name, and I’ve been buying gold for her since she was little, so I’m not too worried, but of course, there is some anxiety. This is our first big event, and nothing should go wrong! We need to be very careful about the new bride too."

She spoke all this in one breath, and I could see the clear anxiety on her face. I reassured her, "Don't worry, everything will fall into place."

(But in my mind, her words seemed so true, and I felt a little sad. How much planning parents have to do for just one day of their daughter’s wedding!)

Indeed, there are so many preparations for a wedding. From the band to the invitations, caterers, photographers, mehendi ceremony, musical evening, priests, decoration, menu for the food, reception venue, the bidai, honeymoon, and so on. The more we prepare, the less it feels. At the last moment, something always gets missed, and we end up running around!

It made me think: For just one day’s wedding, so much preparation goes into it, but what about the real preparation needed for a lifelong marriage?

Have we ever thought about preparing our son or daughter mentally for marriage? Have we considered whether they are truly ready to handle the responsibilities of family life, finances, and the balance between all these duties?

Are we prepared to let go of some of our attachments when our daughter goes to her in-laws? Are we, as parents, ready to adjust to a new daughter-in-law coming into our home?

These mental preparations for marriage are often overlooked. Once the wedding happens, then comes the real test. Expectations may or may not be fulfilled. What do we do when that happens? Have we thought about it?

The wedding is not just the union of two people but also of two families. To make it a joyful experience for life, both sides need to prepare thoroughly.

Just like pre-wedding photoshoots, there should also be pre-wedding counseling sessions for both families and the bride and groom. This could potentially prevent many engagements and marriages from falling apart. It’s a need for today’s times.

I hope that the representatives and elders of our society take note of this suggestion.

Thank you!

Weddings Are One Day—Marriage Is Forever: Emotional Planning for Marriage is must.

Disclaimer: The purpose of this article is only to raise social awareness. If anyone's thoughts are opposed or disagreed upon, I apologize.

Dr. Neeta @JivanJagruti

To read the next articles in this series, follow the link below: https://drneetathakkar.blogspot.com/ Please like, share, and comment!

#jivanJAGRUTI

#lifeawakening

#weddingpreparations

#musicnight

#mehendi

#indianmarriages

#weddingplanning

#weddingdecorations

#weddingreception

#mandapdecorations

#dulhanmakeup

#beautician

#weddingphotography

"Certainty in the Midst of Uncertainty"

Through JivanJagruti, I wish to share a life message that deeply touched me after the recent Ahmedabad plane crash.

How do we find certainty in the midst of uncertainty?

Dear friends,

Life is so unpredictable. Just when we’re setting goals and planning months ahead, a single moment can change everything.

The Pahalgam attack and now this tragic plane crash in Ahmedabad have shaken us all, reminding us how fragile life really is.

Every morning, we step out with dreams, unaware of what the next hour holds. And then suddenly, life can take a turn we never imagined.

All calculations fail, and we’re forced to walk a new path — whether we like it or not. That’s the truth of life.

This is where we must learn the art of bringing certainty into uncertainty.

A tragedy may slow us down… but it must not stop us. If we understand this, life becomes more livable. But if we freeze in fear or grief, we push life toward a full stop.

Life’s tragedies don’t come to break us — they come to teach us, awaken us, and strengthen us.

Those who’ve experienced such incidents closely may find it harder to move on. But time, in its quiet way, helps us heal and return to the flow of life.

Let us remember — we cannot change the uncertainty of life, but we can keep moving through it.

Sometimes we’ll reach our goals, sometimes we won’t. But as long as we keep walking, we’re truly living.

Take the example of the Ahmedabad plane crash.

Did anyone just sit in helplessness, looking at it?

No.

News agencies started reporting.

Rescue teams acted immediately.

Doctors treated casualties.

Police and investigation units took over.

Families rushed to help.

Everyone had one shared aim —

To bring life back to life.

There was a race —

To revive struggling breaths,

To pull out survivors from the debris,

To comfort the grieving,

To restore what was shattered.

No one stopped. No one waited. No one gave up. All were rushing to help the suffered people.

And that, my friends, is what it means to find certainty in chaos.

This is life’s truth. Let’s learn from it. Let’s live by it.

🌱 If this message touched you, please share it.

Let’s inspire those who feel stuck… and gently help them move forward again — toward life, hope, and healing.

With love,

Dr. Neeta

#JivanJagruti #LifeLessons #CertaintyInUncertainty #KeepMoving #AwakenTogether

"When Life Shifts Without Warning"

"Living Through the Unexpected"

"The Silent Message from a Tragedy"

"Unshaken Spirit in Uncertain Times"

"From Chaos to Clarity – A Message of Life"

"Embracing Life Beyond the Unexpected"

"Reviving Life After the Crash – A Reflection"

Please do Follow my page JivanJagruti by Dr. Neeta Thakkar

https://www.facebook.com/share/19EFrdj8c3/